Zaken die me raken

Als journaliste/columniste breng ik heel wat uurtjes door op het net op zoek naar interessante onderwerpen. Ik lees kranten, stapels tijdschriften en heel veel boeken. Maar het mooie van inspiratie is dat het op de meest onverwachte momenten komt. Een piepklein berichtje, een grappig voorval of een onverwachte onderbreking van de dagelijkse beslommeringen. Saai is het in elk geval nooit. Dus is het heerlijk om een en ander van me af te schrijven in een column. Wat heeft me ontroerd, gefrustreerd of gewoon domweg heel gelukkig gemaakt. Elke dag is een cadeautje en elke ervaring is er een. Een cliché, maar wel eentje dat staat als een huis. Dus pluk ik elke dag en verwoord ik welke zaken me raken...

Schrijfworkshop in de Vogezen

Het is bijna zo ver! Over twee dagen stap ik in de auto en rijd naar een prachtige locatie in de Vogezen om een schrijfworkshop te volgen bij Yvonne Kroonenberg. “Yvonne Kroonenberg (Amsterdam, 1950) schrijft boeken over de liefde en alles wat er verkeerd kan gaan tussen mannen en vrouwen”, lees ik op haar website. Als ik zeg: “Alles went, behalve een vent”, zul je ongetwijfeld glimlachen. Maar ook titels als “Het zit op de bank en het zapt”, “Zij houdt van hem, hij ook” en “Monogamie voor beginners, zijn van haar hand.”

Lees verder...

Mijn Geheim

In de Volkskrant van zaterdag 9 februari stond een interessant artikel over geheimen (Geen geheim is veilig). Als voorbeeld werd, hoe kan het ook anders, Joran genomen die na ruim twee jaar van hardnekkig zwijgen zijn mond eindelijk voorbij sprak. Volgens gezondheidspsycholoog Andreas Wismeijer niet zo verwonderlijk, aangezien de meeste geheimen “het graf niet halen”.

Lees verder...

Het leven door een roze bril

Anno 2008 kunnen Nederlandse jongeren niet wachten tot het échte leven begint. Steeds jonger hebben ze seks, serieuze relaties en willen ze op eigen benen staan. Lekker puberen is uit. Volwassen zijn is ‘hot’. Maar liefst 80% van alle jongeren wil niets liever dan samenwonen, trouwen of kinderen krijgen. Kortom, huisje, boompje, beestje. Aldus het programma, Baby te huur.

Lees verder...

Een jaar als een maagdelijke bladzijde

Het nieuwe jaar is goed een week onderweg. 2007 was zakelijk gezien een succesvol jaar. Nieuwe klanten, nieuwe projecten, nieuwe uitdagingen. Het jaar eindigde met mijn allerlaatste column voor Planet Internet. Lees verder...

Dag van de Dialoog

Op donderdag 27 september werd de eerste de Dag van de Dialoog in Almere gehouden. Op de dag van de Dialoog, een landelijk initiatief, worden overal in de stad gesprekstafels georganiseerd, waar mensen met verschillende achtergronden elkaar ontmoeten. Het thema van dit jaar was: identiteit.

Je legt verbindingen tussen mensen die je niet kent maar die je wilt leren kennen. Het is een initiatief om begrip te kweken voor elkaar en te weten te komen wat er leeft bij je stadsgenoten.

Ik had het genoegen ook gespreksleider te mogen zijn bij een Dialoogtafel. Ik heb er heel bewust voor gekozen om de deelnemers bij mij thuis uit te nodigen om een nog persoonlijker en heel huiselijke sfeer te creëren. Aan een grote tafel, bij mij in de serre, kwam een bijzondere groep mensen bijeen.

Lees verder...

ACE Productions verder als VOF

Afgelopen donderdag 25 juli 2007 was een bijzondere dag voor ACE Productions. Op die dag werd de VOF geboren. De VOF ACE Productions is een samenwerking tussen twee partners, Joost van den Donk en Mariël van den Donk - LoFoWong.

Ikzelf zal de zelfde diensten blijven bieden: (tekst)schrijven, redactie, vertalingen en promotie. Van mijn partner komt daarbij: kennismanagement opleidingen en ICT.

Met onze schat aan ervaring willen we een grotere markt bedienen en een groter stuk van de ondernemingstaart bemachtigen. We staan aan het begin van een ondernemingsavontuur...

Lees verder...

Workshop

In de ruim zeventien jaar dat ik zelfstandig aan de weg timmer, heb ik veel workshops gevolgd op allerlei gebied. En hoewel het regelmatig stiekem door mijn hoofd schoot, dat moet ik toch ook kunnen, is het er nog nooit van gekomen.

Tot nu... Ik maak als vrouwelijke ondernemer deel uit van Almeerse Ladies. Dinsdag, 3 juli aanstaande is er een netwerk bijeenkomst onder de titel Net werkt samen. En ik geef een workshop onder de titel: webvertise je onderneming. Wees welkom!

Wanneer:      Dinsdag 3 juli 2007

Tijd:             19.00 uur – 22.00 uur

Locatie:        Het Blauwe Huis, Willem de Vlaminghstraat 37 (zie http://www.hetblauwehuis.nl/ voor routebeschrijving)

Telefoon:      036-5297582

Website:       http://www.almeerseladies.nl/

Lees verder...

Follow your dream

Soms kom je iets tegen dat je vreselijk ontroert. Nu ben ik niet bepaald sentimenteel uitgevallen maar vandaag zag ik een filmpje dat de tranen over mijn wangen deed stromen. In eerste instantie irriteerde het me, weer zo'n 'leuke' link, hebben mensen niets beters te doen dan je weer overladen met rotzooi. Maar iets deed me erop klikken.

"For the next contestant, the world of showbiz seems a million miles away..." hoorde ik een presentator zeggen.

Ik zag een kleine, nogal dikkige man in de zoveelste Idolsvariant op de Engelse televisie. Bijna wilde ik de link wegklikken, weer zo'n wannabee. Ik zag een verveelde jury, het publiek schuifelde heen en weer. De man in kwestie was een gsm-verkoper en op straat zou je hem zo voorbij zijn gelopen. Beetje onzeker, vreselijk onzichtbaar, ideaal voer voor pestkoppen en inderdaad, op school was hij vroeger vreselijk gepest.

 

Nu ging hij opera zingen. Opera, of all things...

Lees verder...

Almere rocks!

Iedereen in mijn omgeving weet het zo onderhand wel. Ik ben een groot fan van Almere. Ik heb al in veel steden in Nederland een stek gehad maar toen ik in deze schitterende polderstad kwam wonen, had ik het gevoel dat ik thuis kwam. Elke dag schrijven we geschiedenis, elke dag valt er hier wat te zien en te beleven. Almere groeit en ontwikkelt en ons hart klopt van de bedrijvigheid. Vriend en vijand zijn het er inmiddels over eens, het stadshart van Almere rocks! Winkelen doe je hier met allure in een sfeer waar menig stad jaloers op zal zijn. Daarom ben ik des te trotser dat we de NEPROM-prijs hebben gewonnen voor Locatieontwikkeling 2007!

Lees verder...

Kleurrijk Thailand, deel 7

Het is inmiddels dag 7 en we maken ons op voor de terugvlucht van Chiang Mai naar Bangkok. De vlucht verloopt zonder enige problemen en we worden heerlijk in de watten gelegd door de stewardessen van Thai Airways. En dat, terwijl we niet eens businessclass vliegen. Ongelooflijk wat je nog te eten en drinken krijgt op deze relatief korte vlucht. Daar mogen de Europese luchtvaartmaatschappijen een voorbeeld aan nemen. In het gunstigste geval krijg ik op Europese vluchten (en ik heb echt met verschillende maatschappijen gevlogen) een kopje thee zonder koekje. Een broodje is er al helemaal niet meer bij. Maar goed, ik dwaal af. We zijn weer terug in de hoofdstad Bangkok.

Bangkok is bloedheet en drukkend. Wat een verschil met de aangename temperaturen en het zacht windje in Chiang Mai. We worden opgewacht door de bus met airco die op volle toeren draait. En daar gaat het alweer naar ons eerste avontuur... Baningnam healts spa resort

Lees verder...

Kleurrijk Thailand deel 6

We zijn al over de helft van een fantastische Thailandreis. Vandaag moeten we vroeg uit de veren om de ochtenrituelen van de monniken bij te wonen. Om zes uur zitten we slaperig in de bus die ons naar het punt zal brengen waar we de monniken die vanuit de tempel Srisodain komen, kunnen zien. Ze komen met een kom het dorp in en krijgen eten/aalmoezen van de plaatselijke bevolking. We hoeven niet lang te wachten, in een kleurrijke rij komen de monikken, soms nog erg jong, achter elkaar aan langs de mensen die klaarstaan met hun eten. Monniken op rij

Wij kopen wat eten in een stalletje. De monnikken lopen in flinke tred voorbij. Ze blijven nergens staan. Als je wilt dat je jouw 'aalmoes' accepteren moet je ze eerst aanspreken. Het is niet gebruikelijk dat toeristen hen aanspreken maar onze gids krijgt het voor elkaar dat een aantal van de monniken voor ons blijven staan. Voorzichtig doe ik mijn zakje met eten in de kom, ik mag hem als vrouw niet raken. Vroeger mocht je zelfs helemaal niets geven en als je iets wilde zeggen, dan moest je op minimaal twee meter afstand blijven. Dat praten mocht sowieso alleen in het openbaar gebeuren. Privé mocht je een monnik al helemaal niet aanspreken. Monniken zegenen

Als de deksel weer op de kom gaat, leg ik mijn bloem, dat maakt ook deel uit van het ritueel, erboven op. Eerlijk gezegd ben ik toch enigszins teleurgesteld...

Lees verder...

Kleurrijk Thailand deel 5

Het is dinsdag 7 november. In het kader van het zestigjarig koningschap van Rama IX worden er allerlei activiteiten georganiseerd in het land. Een van die activiteiten is de Royal Flora Ratchaphruek een enorme bloemententoonstelling met inzendingen van over de gehele wereld waaronder Nederland. Het is heel erg warm vandaag en een beetje grijzig en eigenlijk niet zo heel lekker om een hele dag in een bloemenpark rond te lopen. Maar we hebben er veel over gehoord en gelezen dus het moet een bijzondere gebeurtenis worden.

Centraal in de tuinen is de Royal Garden met een exacte replica van het echte paleis. Leuk detail: Het gouden konijn boven de deur is daar geplaatst vanwege het feit dat de koning in het jaar van de konijn is geboren. Zo veel symboliek als de Thai nog hebben, prachtig gewoon. Net zoals dat geel de kleur is van de dag dat de koning is geboren, de maandag. Vandaar dat je overal in het land gele vlaggen ziet wapperen. Na de Royal Flora zal het paleis een toeristische attractie worden en het park zal voor een deel een onderzoekscentrum worden.

Het is zeker geen reis die veel inspanning kost, bedenk ik me als we in een golfkarretje van de ene naar de andere tuin worden gereden. Maar met deze hitte vind ik dat niet zo heel erg. Vol verwachting kijken we uit naar de Nederlandse tuin waar we zo veel over hebben gehoord...

Lees verder...

Kleurrijk Thailand deel 4

Voor vandaag staat een lange busrit op het programma want de eindbestemming is Chiang Mai. Het is zoals elke dag weer prachtig weer en onze Thaise reisbegeleider vertelt onderweg wat over Thailand. Een van zijn favoriete onderwerpen is de geliefde koning Phra Chaoyuhua Bhumibol Adulyadej, beter bekend als Rama IX of koning Bhumibol de Grote van wie overal waar je maar kunt kijken, stad en platteland, grote portretten hangen en gele vlaggen wapperen. Geel is de kleur van de maandag, de dag waarop de koning werd geboren. In 2006 viert de bevolking dus zijn zestigjarig koningschap. Rama is de 9e koning van de Chakri dynastie in Thailand. Hij volgde zijn broer Rama VIII op nadat die dood was gevonden in zijn slaapkamer in 1946 en is koning van Thailand sinds 9 juni 1946. Sinds 2 juli 1988 is hij de langst heersende koning in de Thaise geschiedenis en sinds 23 mei 2000 de oudste koning die Thailand ooit heeft gehad. Op vijf december 2007 viert hij zijn tachtigste verjaardag dus volgend jaar zullen de feesten zelfs nog groter zijn. Sinds 2000 is hij overigens ook de langstzittende monarch in de wereld.

 rijstvelden1rijstvelden2

Onderweg passeren we een groep mannen en vrouwen die rijst aan het oogsten zijn. Wat een prachtig gezicht, al die kleurige doeken en strooien hoeden. We mogen uitstappen en foto’s maken. Ik heb bewondering voor de mensen die in de brandende zon aan het werk zijn. Ze lachen en praten en wijzen en lijken plezier te hebben in wat ze doen. En dat voor amper 3 euro per dag. Het valt me trouwens toch op hoe vrolijk de Thai sowieso zijn. ‘Het leven is maar zo kort’, zegt onze Thaise gids daarop. Dus kun je maar beter gelukkig zijn en niet te lang stil staan met de dingen die niet goed gaan.

De volgende stop is in Lampang. Ik heb me daar veel van voorgesteld. Het is de enige plaats in Thailand waarbij paard en wagen nog een van de transportmiddelen zijn. Volgens de reisbeschrijving zullen we een rondrit maken door het boerendorp. Althans, ik heb het idee dat het een boerendorp is. Niets is minder waar. Het blijken toeristische rijtuigjes te zijn, met een paard ervoor. En het schattige boerendorp dat ik had verwacht is een grote industriestad. Ik voel me een domme toerist en ben erg blij dat het ritje maar een half uur duurt. Op naar Chiang Mai…

Lees verder...

Kleurrijk Thailand deel 3

bloemstukken makenKleurig festivalIk ben al helemaal verknocht aan Thailand en kan haast niet wachten om meer van dit droomparadijsje te ontdekken. Na een heerlijk uitgebreid ontbijt, stappen we in de bus om verder te rijden om naar Sukhotai te gaan met het oog op het Loi Krathong festival dat we daar uitgebreid gaan vieren. Dit festival, dat ook wel  het vollemaansfeest wordt genoemd of het feest van de drijvende lichtjes is de belangrijkste dag van het jaar (in het Noorden een hele week). Op deze dag worden kleine bloemstukjes (Krathong) in de vorm van een lotusbloem gemaakt, gebruik makend van de bladeren en een deel van de stam van de bananenplant. In het bloemstukje steken een (pratheep) kaarsje dat wordt aangestoken en twee stokjes wierook. Dit wordt dan te water gelaten terwijl je een wens doet voor het komende jaar en zo je geluk afdwingt. Volgens overlevering is het om de godin van het water Mae Kong Kha, te eren. Het Loy Krathongfeest vindt altijd plaats op de dag van de volle maan van de twaalfde maan, meestal in november of eind oktober. In de loop van de ochtend komen we aan bij het Sukhothai Historical Park dat we per fiets gaan verkennen. Wat een geweldig gebeuren.

markt 

Het hele park is in rep en roer. Wat een leven, wat een kleur en wat een heerlijke geuren. Overal zijn mensen bezig met grote Krathongs en er wordt van alles te koop aangeboden. Aan het begin van het park stappen we af om de indrukwekkende tempels, of wat daar van over is, te bekijken. Godim

Hier zijn we wel even zoet...

 

Lees verder...

Kleurrijk Thailand deel 2

Het verschil tussen 35 plus graden in een warmvochtige omgeving naar 5, 6 graden in een waterkoude omgeving bleek toch te groot. De afgelopen twee weken ben ik ten prooi gevallen aan een hardnekkig griepvirus dat me nog steeds niet in het geheel heeft verlaten. Maar goed, het leven gaat voort en het virus zal toch wel ooit helemaal weggaan. En ik zat nog steeds in Thailand met mijn verhaal.

Het hotel waar we zijn aangekomen is geweldig. Wat een weelde en wat een luxe. In de kamer is het aangenaam koel. Ik laat het bad vollopen en geniet van het prachtige uitzicht. Alle vermoeienis van de afgelopen dag/nacht laat ik in het water achter en verfrist voeg ik me even later weer bij het gezelschap. 'Stoere' journalisten als we zijn hebben we aan twee uurtjes rust genoeg. Hoewel mijn lichaam nog op de Nederlandse klok is ingesteld, die mij vertelt dat het eigenlijk tijd is om naar bed te gaan, zijn de Thai hun dag net begonnen. Er is geen tijd te verliezen. We gaan Bangkok verkennen...

Lees verder...

Kleurrijk Thailand deel 1

De tijd vliegt. Als ik alle blogs had gepost die zich als vanzelf in mijn hoofd vormden, elke dag, dan had ik een indrukwekkend weblog gehad. Maar helaas, de gedachten die zich zo rijk vormden in mijn brein, vonden hun weg niet naar het elektronische 'papier' zodat jullie voor altijd verschoond moeten blijven van de weblogjuweeltjes die hier hadden kunnen staan. Maar genoeg daarover. Without further ado steek ik direct door naar de zaken die mij op dit moment raken. En dat is in de eerste plaats Thailand.

 Ik moet zeggen dat ik sowieso al vind dat ik het mooiste vak heb dat er maar bestaat. Maar de afgelopen week maakte echt dat ik me een bevoorrecht mens voelde. Op uitnodiging van het Thais verkeersbureau mocht ik aan den lijve de pracht en praal, de kleur en geur van dit fantastische land ondergaan...

Lees verder...

With compliments

Niets geeft zoveel positieve energie als een welgemeend compliment. En toch zijn we spaarzaam met het geven van schouderklopjes. Mark Twain zei ooit:  “The compliment that helps us on our way is not the one that is shut up in the mind, but the one that is spoken out.” Naar kinderen toe hebben we geen enkele moeite om te prijzen. We roepen om het hardst dat Marietje keurig heeft geschreven en klappen enthousiast in onze handen als Kareltje voor het eerst op het potje heeft geplast. Voor kinderen kunnen we even ons masker afzetten. Dat hoeft toch niet op te houden als we volwassen worden?

 

Lees verder...

Luisteren is ook een vak...

'U spreekt met de politiepost Muziekwijk Almere, spreek ik met mevrouw van den Donk?' Nu zul je het hebben, flitste direct door me heen. Ik had net het gesprek beëindigd met een medegedupeerde die zojuist een vergeefse poging had gedaan om aangifte te doen van oplichting. Toen ik bevestigend antwoordde stak de dame van wal. 'Zoals ik zojuist ook al aan een collega van u probeerde uit te leggen, kunt u geen aangifte doen omdat het een civielrechtelijke zaak betreft. De afspraak van vrijdag aanstaande kan dus niet doorgaan.' Nu ontplof ik niet vaak, maar de stoom kwam nu letterlijk uit mijn oren... 

Lees verder...

Gouden randje

fundament 

'Als we maandag niet beginnen, ga ik eigenhandig het dak op', beloofde de opzichter me met zijn hand op zijn hart. Hij wist wat hij zei. Elke week keken we al reikhalzend uit naar de mannen die ons droomhuis tot een droompaleisje zouden maken. Fase één was in december afgerond. Een extra badkamer met toilet, orde in de puingarage en een eigen ingang naar mijn kantoor dat aan ons huis vastzit. We krijgen maar liefst...

Lees verder...

Eigen baas

Eigen baas

 

Ongelovig staar ik naar het lege scherm. Een pagina terug, nog een pagina terug. Vóóruit dan, nog eens vóóruit. Maar nee, het blijft akelig maagdelijk op het glanzende TFT-scherm. Met één druk op de verkeerde knop, ben ik al mijn noeste arbeid van de voorgaande driekwartier kwijt. Ik speur mijn geheugen af op zoek naar de gevatte zinnen, sprankelende anekdotes en geniale grapjes die de digitale vergetelheid in zijn geslingerd. Nee, nu is het niet het moment voor valse bescheidenheid. In mijn beleving verenigde mijn stukje al deze kwaliteiten in zich. Heerlijk zo’n selectief geheugen…

Je krijgt maar één kans om een eerste zin te schrijven, noteerde ik, dat kan ik me nog wel herinneren. Een cliché, maar wel eentje dat staat als een huis. Een tweede keer het zelfde schrijven wordt krampachtig en onnatuurlijk omdat je oorspronkelijkheid probeert te kopiëren.

 

Dus nee, het verhaal van mijn bezoek aan het Almeerse politiebureau zal ik niet herhalen...

Lees verder...